کد خبر: ۴۱۹۵۸۶۶

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۳:۱۳

سهم مردم خراسان جنوبی در ساخت یک ابر پروژه در عتبات عالیات

رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی با اشاره به اینکه با ساخت صحن حضرت زهرا (ع) فضای ۲۳۵ هزار متر مربع به فضای موجود حرم امیرالمؤمنین افزود شد، اظهار کرد: برای ساخت صحن حضرت زهرا (س) در نجف اشرف فراخوان سنگ داده شد لذا به نیابت از مردم خراسان جنوبی تامین ۱۰۰ هزار متر مربع سنگ را در قالب یک پروژه‌ایی به نام تأمین سنگ صحن حضرت زهرا(س)در نجف اشرف پیگیری شد.

به گزارش ایکنا از خراسان‌جنوبی موسی جوینده، رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی در این زمینه با بیان اینکه حرم امیرالمومنین (ع) کوچک‌ترین حرم اهل بیت(ع) بوده است که در زمان اوج جمعیت به ویژه برای بانوان زائر جا نداشت و مشکلاتی را به وجود می‌آورد، گفت: با ساخت صحن حضرت زهرا(س) در نجف اشرف در طول هفت سال ۲۰ برابر به حرم امام علی (ع) افزوده شد.

وی با اشاره به اینکه با ساخت صحن حضرت زهرا (ع) فضای ۲۳۵ هزار متر مربع به فضای موجود حرم امیرالمؤمنین افزود شد، اظهار کرد: برای ساخت صحن حضرت زهرا (س) در نجف اشرف فراخوان سنگ داده شد لذا به نیابت از مردم خراسان جنوبی تامین ۱۰۰ هزار متر مربع سنگ را در قالب یک پروژه‌ایی به نام تأمین سنگ صحن حضرت زهرا(س)در نجف اشرف پیگیری شد.

جوینده افزود: به همت مردم خراسان جنوبی با نذورات و کمک‌های آن‌ها توانستیم در طول سه سال ۱۰۰ هزار متر مربع سنگ را از معادن خریداری و در کارخانه‌ها فرآوری، بسته بندی و به نجف اشرف ارسال کنیم.

رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات خراسان جنوبی تصریح کرد: صحن حضرت زهرا (س) در نجف اشرف یک ابر پروژه مذهبی در دنیا محسوب می‌شود که از این پروژه از نظر معماری و...در انگستان نیز تعریف و تمجید شد.

وی با بیان اینکه ۷۰ هزار متر مربع سنگ را به میزان ۱۳۵ تریلی سنگ را در سال ۹۷ فرآوری کردیم که هزینه این سنگ‌ها را مردم نجیب، مومن و دوستدار اهل بیت (ع) خراسان جنوبی تقبل کرده بودند افزود: مردم خراسان جنوبی برای ساخت صحن حضرت زهرا (س) در نجف اشرف و تأمین سنگ آن حدود ۳۵ میلیارد تومان طی ۴ سال هدیه دادند و با ساخت این پروژه در نجف اشرف در واقع یک افتخار برای مردم خراسان جنوبی رقم خورد.

جوینده با بیان اینکه برخی این اشکال را می‌گیرند که چطور علی رغم این فقر و گرسنگی و مشکلات این هزینه را در جای دیگری مصرف می‌کنید، بیان کرد: هیچ پولی وارد کشور عراق نمی‌شود بلکه با هدایا و نذورات مردم در ایران سنگ خریداری و فرآوری کرده و بعد سنگ و مصالح را به عراق می‌بریم و برای فعالان در معادن به نوعی اشتغال‌زایی کرده‌ایم.

رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی اظهارکرد: صنعت حمل و نقل به میدان آمده، فعال می‌شود و بار سنگ را به نجف اشرف می‌برد و در واقع در کنار یک اقدام خیر اقتصاد خراسان جنوبی نیز فعال می‌شود.

وی با تأکید بر اینکه پروژه صحن حضرت زهرا (س) با کار سه شیفته پیگیری شد که به همین علت کار سرعت گرفت و در طی ۴ سال این پروژه عمرانی و مذهبی با معماری ایرانی و اسلامی با شاخصه‌های ویژه خود به اتمام رسید که بسیار ارزشمند بود.

جوینده با بیان اینکه کار برای اهل بیت (ع) پر از نکته و درس آموز است، گفت: یکی از مهندسان فعال در پروژه صحن حضرت زهرا (س) مطرح می‌کرد که وقتی می‌خواستیم سنگ کف صحن را انتخاب کنیم از دو معدن سنگ آمد که یک شکل (سنگ مرمر) و از یک شهرستان بود و سنگ یک معدن را که در دستگاه برش گذاشته بودند خوب پیش رفت ولی سنگ‌های یک معدن دیگر را هر کار کردیم برش نخورد و تکه شد که در نهایت دریافتیم که گویا صاحب این معدن خیلی دلش به این کار راضی نبوده است.

رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان افزود: در این راستا می‌فهمیم که حتی هر سنگ و مصالحی وارد این پروژه‌ها نمی‌شود و با عنایت خود اهل بیت (ع) کار پیش می‌رود.

وی با بیان خاطراتی از کارگاه‌های قالیبافی ستاد بازسازی عتبات که در روستایی یک کارگاه قالیبافی بود که ۳۰ نفر از دختران هنرمند آن روستا به عشق اهل بیت (ع) در تار و پود دار قالی گره می‌زدند و کار را یک ماهه تمام کردند، گفت: بافت فرش دوم را که شروع کردیم کار بسیار کند پیش رفت که وقتی علت را پرسیدیم گفتند به برکت این قالیبافی برای حرم اهل بیت (ع) تمام دختران قالیباف ازدواج کرده و به خانه بخت رفتند.

جوینده با اشاره به اینکه وقتی به روستای چنشت رفتم که آنجا دارقالی داشتیم از من خواستند که یک قلک را بشکنم، گفت: وقتی پرسیدم این قلک چیست گفتند خانم‌هایی که قالی بافی بلد نیستند مزد روزانه یک بانوی قالیباف را می‌دهند که به نیابت از آنان قالی ببافد و آن خانم‌های قالیباف نیز مزد خود را درون قلک می‌ریزند که برای بازسازی عتبات استفاده شود.

رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی بیان کرد: بانوی دیگری در روستای سربیشه تعریف کرد که دستم فلج شده بود و وقتی پشت دار قالی رفتم دلم شکست و متوسل به وجود مبارک حضرت فاطمه زهرا (س) شدم و امروز به برکت همسر امیرالمؤمنین (ع) دستانم مانند روز اول است.