کد خبر: ۴۱۶۶۲۳۲

تاریخ: ۱۰ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۰:۱۲

چگونه در ثواب پیاده‌روی اربعین شریک شویم

استاد حوزه علمیه خراسان جنوبی با بیان اینکه اگر دلمان با زائران اربعین است و نتوانسته‌‌ایم رهسپار شویم، باز هم زائر حسین(ع) هستیم، گفت: ناامید شدن از محبت امام حسین(ع) خود از گناهان است، پس ناامید نشیم و قلب خود را همراه زائران ببینیم.

حجت‌الاسلام مهدی شبان، مسئول موقوفات حوزه علمیه خراسان‌جنوبی و استاد علوم عقلی در حوزه علمیه در مورد پیشینه پیاده‌روی اربعین در روایات تاریخ اسلام، در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان‌جنوبی، اظهار کرد: پیاده‌روی اربعین سنتی است که از سال 61 هجری در اولین اربعین شهادت امام حسین(ع) توسط صحابه بزرگ پیامبر(ص)، جابربن عبدالله انصاری و شاگردش عطیه کوفی که از تابعین و شیعیان برجسته امیرالمؤمنین بود، آغاز شد.

وی افزود: طبق نقل لهوف سید بن طاووس کاروان اسرای اهل بیت(ع) به کربلا نیز در اربعین زائر قبر مطهر اباعبدالله الحسین بوده‎‌اند. در طول تاریخ بعد از شهادت امام حسین(ع)، حضرات معصومین نیز تأکید بر زیارت سیدالشهدا داشته‌اند تا آنجا که امام عسکری(ع) زیارت اربعین را از علائم شیعه برمی‌شمرند.

استاد حوزه علمیه خراسان‌جنوبی بیان کرد: پیاده‌روی اربعین در طول تاریخ با فراز و فرودهایی مواجه بوده گاهی مثل دوران خفقان حکومت بنی عباس زیارت اربعین کم رنگ شده و گاه مثل دوران حاکمان حکومت‌های شیعی مثل حکومت آل بویه و صفویه این سنت حسنه ترویج یافته و رونق گرفته است. در دوران معاصر نیز قبل از حکومت بعث عراق پیاده‌روی اربعین با رونق بیشتر برگزار می‌شد، اما با آمدن حکومت بعث و مخالفت حکومت این سنت کمرنگ شد.

شبان ادامه داد: با سقوط حکومت بعث مجدد سنت زیارت اربعین رونق گرفت و هر سال بر شکوه آن افزده شد به گونه‌ای که در حال حاضر اربعین به بزرگترین اجتماع بشری جهان که نویدبخش تمدن نوین اسلامی و نقطه امیدبخش برای ظهور منجی بشریت تبدیل شده است و این همان مسئله‌ای است که دشمنان اسلام به شدت از آن هراس داشته لذا همواره تلاش کرده‌اند تا از رونق اربعین کاسته شده و انعکاس جهانی نداشته باشد.

وی بیان کرد: خداوند در آیه ۳۲ سوره توبه می‌فرماید: يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ؛ کافران می‌خواهند که نور خدا را با دهانشان به نَفَس تیره و گفتار جاهلانه خود خاموش کنند و خدا نگذارد تا آنکه نور خود را در منتهای ظهور و حد اعلای کمال برساند هر چند کافران ناراضی و مخالف باشند.

شبان بیان کرد: همه عاشقان اباعبدالله زائر امام حسین(ع) در اربعین هستند، اما برخی توفیق دارند با پای جسم و دل مشرف می‌شوند و برخی با پای دل. بازماندگان هم بر اساس روایت اولین زائر اربعین قطعاً از این ثواب عظیم بواسطه نیت خود بهره‎مند می‌شوند. جابر در آن زیارت این‌گونه عرضه می‌دارد که وَ الَّذي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ لَقَدْ شارَكْناكُمْ فيما دَخَلْتُمْ فيهِ؛ سوگند به خدايى كه محمد را به حق براى پيامبرى برانگيخت، ما با شما شهيدان در راهى كه وارد شده‌ايد، شريكيم. «عطيّه» شگفت زده از این کلام استادش، می‎پر‎سد: چگونه ما شريک رزم و شهادت آنها هستيم، با آن كه براى يارى حسين عليه السلام نه فراز و نشيبى را پيموديم و نه شمشيرى زديم، درحالى كه اينان، ميان سرها و بدن هايشان جدايى افتاد و فرزندانشان يتيم شدند و زنانشان بى شوهر؟. جابر پاسخ داد: «يا عَطيَّةُ! سَمِعْتُ حَبيبي رَسُولَ اللهِ(صلى الله عليه وآله) يَقُولُ: «مَنْ أَحَبَّ قَوْماً حُشِرَ مَعَهُمْ، وَ مَنْ أَحَبَّ عَمَلَ قَوْم أُشْرِكَ في عَمَلِهِمْ»، وَ الَّذي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ نَبيّاً إنَّ نِيَّتي وَ نِيَّةَ أَصْحابي عَلى ما مَضَى عَلَيْهِ الْحُسَيْنُ وَ أَصْحابُهُ»؛ اى عطيّه. از حبيبم رسول خدا شنيدم كه مى‌فرمود: هركس گروهى را دوست داشته باشد در قيامت با آنان محشور خواهد شد و هر كس عمل گروهى را دوست داشته باشد، در عمل آنها شريک است». سوگند به خدايى كه محمّد را به حق براى رسالت برانگيخت، اگر من بر اثر ناتوانى نتوانستم همراه امام حسين(ع) باشم، ولى نيت و خواسته من و يارانم، بر همان مسيرى است كه حسين(ع) و يارانش پيموده‌اند.

وی یادآور شد: اگر دلمان با زائران اربعین است و نتوانسته‌‌ایم رهسپار شویم، باز هم از آنان هستیم. ناامید شدن از جلوه محبت امام حسین(ع) خود از گناهان است، نباید ناامید شد و قلب خود را همراه زائران دید.