کد خبر: ۴۱۳۲۴۳۱

تاریخ: ۱۹ فروردين ۱۴۰۲ - ۱۹:۱۵

نگاهی به زندگی اولین شهید مدافع حرم خراسان‌ جنوبی

شهید مرتضی بصیری‌پور، اولین شهید مدافع حرم خراسان‌جنوبی پس از بارها تلاش برای اعزام به سوریه در اسفند ۹۶ عازم سوریه شد و سرانجام در تاریخ بیستم فروردین‌ماه ۹۷ در پایگاه تیفور سوریه شهد شیرین شهادت نوشید‌.

به گزارش ایکنا از خراسان‌جنوبی، شهید مرتضی بصیری‌پور در یکم اردیبهشت‌ ماه ۶۵ در روستای اسلام آباد و در خانواده‌ای متدین متولد شد‌. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه تلاش بیرجند و مدرسه شهید مولوی حسین بر در شهر زاهدان سپری کرد و سپس در مدرسه راهنمایی شهید رجایی زاهدان ادامه تحصیل داد‌.

وی دوران متوسطه را در هنرستان فنی شهید عارفی زاهدان گذراند‌ و پس از به پایان رساندن دوره متوسطه راهی خدمت مقدس سربازی شد. این شهید بزرگوار در زمان انجام خدمت وطیفه در ناحیه مقاومت بسیج زاهدان مشغول خدمت به نظام مقدس جمهوری اسلامی شد.

وی در آبان ماه ۹۲ به دلیل شوق و علاقه‌ای که به نظام داشت به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و از بدو ورود به این نهاد مقدس تا لحظه شهادت، لحظه‌ای از تلاش برای تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی برنداشت.

این مجاهد در راه خدا پس از بارها تلاش برای اعزام به سوریه در اسفند ۹۶ عازم سوریه شد و سرانجام در تاریخ بیستم فروردین‌ماه ۹۷ در پایگاه تیفور سوریه شهد شیرین شهادت نوشید‌.

ستوان یکم «مرتضی بصیری‌پور» اولین شهید مدافع حرم خراسان جنوبی در آخرین وصیت و دستخط خود خطاب به والدین و تنها فرزندش «طاها» تأکید کرده است «بدانید که شهدا زنده‌اند.»

خدمت پدر و مادر عزیزم؛

بنده را امیدوارم که حلال کنید که شاید و بدون شاید پسر خوبی برایتان نبوده‌ام.

اگر احتیاطا برایم اتفاقی افتاد بدانید که به هیچ عنوان نباید برایم ناراحت باشید زیرا که اگر ان شاءالله به مقام شهدا که البته بس مقامی است بزرگ برسم خداوند به من لطف کرده است و بدانید که شهدا زنده‌اند؛ دوستتان دارم.

از طرف اینجانب مرتضی بصیری‌پور خدمت پسرم، عزیزم، طاها بصیری‌پور. الان که این نامه را برای جنابعالی می‌نویسم، شب سفرم به سوریه می‌باشد.

ممکن است که بنده با این سفر دیگر برگشت نداشته باشم. از جنابعالی خواهش دارم مواظب قلب من یعنی مادرت باشی و بدانی که نباید ایشان را آزرده‌خاطر کنی و بدانی که بنده در همه حال پیش شما هستم؛ ان شاءالله.

در ضمن بدان که خیلی دوستت دارم پسرک گلم.

ان شاءالله همیشه موفق و پیروز و سرفراز و پایدار باشید.

پدرت؛ مرتضی بصیری پور