کد خبر: ۴۰۰۶۵۴۱

تاریخ: ۲۸ مهر ۱۴۰۰ - ۰۸:۵۳

در مسیر وحدت/ 2

افزایش سطح تحمل یکدیگر و احترام متقابل؛ مؤلفه‌های وحدت عملی

مدیر مؤسسه جامعة‌القرآن الکریم دادران در شهرستان درمیان گفت: بالا بردن سطح تحمل یکدیگر و احترام متقابل و عدم اهانت به مقدسات دیگر مذاهب از مولفه‌های وحدت عملی است. در واقع اگر یاد گرفتیم این‌گونه زندگی کنیم وحدت را درک کرده‌ایم.

مولوی مهدی پرناک، مدیر مؤسسه جامعة‌القرآن الکریم دادران در شهرستان درمیان در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان‌جنوبی، اظهار کرد: اگرچه  مصداق واژه‌ وحدت شامل تمام مذاهب اسلامی می‌شود، اما غالبا برای وحدت میان شیعه و سنی به‌کار می‌رود و این واژه به معنای یکی شدن مذاهب نیست.

این حافظ کل قرآن و کارشناسی ارشد رشته‌‌ ادبیات عرب بیان کرد: وحدتی که این‌گونه به کار می‌رود، نه شدنی است و نه منظور داعیان این وحدت است؛ وحدت به معنای نادیده گرفتن اختلافات و شیعه شدن سنی، یا سنی شدن شیعه نیست بلکه بالا بردن سطح تحمل یکدیگر و احترام متقابل و عدم اهانت به مقدسات دیگر مذاهب است؛ در واقع اگر یاد گرفتیم این‌گونه زندگی کنیم وحدت را درک کرده‌ایم.

بیشتر بخوانید:

ویژگی‌های مساجد وحدت آفرین

پرناک ادامه داد: همه مسلمانان در عین حال که با هم اختلاف دارند می‌توانند با تکیه بر مشترکات بسیاری که دارند در برابر دشمنان اسلام صف واحدی را تشکیل دهند و از نفوذ بیگانگان و تسلط آنان بر مسلمانان جلوگیری کنند. برخلاف تصور برخی همان‌گونه که سیاست سبب جدایی شیعه و سنی شد همان نیز باید سبب اتحاد شیعه و سنی شود.

وی افزود: منظور این است که اگر سیاست استعماری و دسیسه‌های بیگانگان، فرقه‌های اسلامی و از جمله شیعه و سنی را از هم جدا کرده است، حال باید سیاست اسلامی به‌منظور مقابله با دشمن مشترک نیز آنها را به هم پیوند دهد.                                                                                                                                                                                                        مدیر مؤسسه جامعة‌القرآن الکریم دادران در شهرستان درمیان با اشاره به برخی راهکارها برای تحقق وحدت حقیقی جهان اسلام، افزود: باید دید در چه مواردی حرف مشترک و مبانی مشترک داریم که باید در این زمینه‌ها و حتی زمینه‌های اختلافی، گفتمان مشترک صورت گیرد.

پرناک ادامه داد: بررسی علمی مسائل اختلافی نظیر آن چیزی که در زمان امامان دیده می‌شد، می‌تواند باعث نزدیکی بهتر ما شود؛ گاهی با حرف زدن بدون ابراز افراطی می‌توان به نزدیکی بیشتر رسید، همان‌گونه که در تمام موارد زندگی این‌گونه است.

وی با اشاره به اینکه مذهب نباید ابزاری برای بیان عقیده‌های سیاسی باشد بلکه باید راه درست سیاست در دنیا را نشان دهد، راهی که ضمن توجه به تمام عقاید، از مسیر درست منحرف نمی‌شود، بیان کرد: دولت‌های اسلامی نیز نباید افراط و تفریط را نسبت به مذاهب در پیش گیرند؛ چراکه فراموش نکنیم مذهب یک خط قرمز است و حرکت بر روی آن و اظهارنظر در مورد آن مانند حرکت بر روی لبه تیغ است.

این حافظ قرآن اهل سنت با تأکید بر عدم سوءاستفاده ابزاری دولت‌ها از واژه مذهب، تصریح کرد: گاهی مذهب دست‌مایه سیاست‌های سیاست‌گذاران می‌شود و این بسیار ناپسند است، چراکه مذهب ابزار نیست بلکه یک تفکر است که باید به آن احترام گذاشت.

وحدت نهفته در مذهب، شکل گفت‌وگوهای سیاسی را می‌سازد

پرناک ادامه داد: جمهوری اسلامی ایران طی این سال‌ها توانسته به بهتر شدن حال مذهب و وحدت در دنیا کمک کند، چراکه نه نقش بازی کرده و نه درگیر افراطی‌گری‌های برخی از کشورها و مناطق شده است؛ با اینکه در ایران تنوع مذاهب بسیاری دیده می‌شود.

وی یادآور شد: وقتی که دشمنان اسلام برای نابودی مسلمانان یکپارچه شده‌اند، چرا ما که مذهبمان براساس وحدت شکل گرفته برای نابودی توطئه‌های آنان یکپارچه نشویم؛ فراموش نکنیم دین اتفاقا ابزار وحدت است تا ما را به آنچه هدف خلقت ماست برساند.

این حافظ قرآن اهل سنت بیان کرد: سیاست‌ها و شکل گفت‌وگوهای ما در دنیا به‌عنوان یک کشور اسلامی باید خاص، جامع، جهان‌پسند و در عین حال مفید باشد؛ همان‌گونه که آموزه‌های قرآن کریم که کتاب واحد ماست این‌گونه است و برای همه موارد نسخه دارد؛ در مورد سیاست‌های خود در دنیا نیز نباید لحظه‌ای از قرآن کریم غافل شویم.